"...sonunda deniz kıyısında, tanrı'nın her yerde olduğu bu mekanda, giderek sakinleştim. Durdum, gökyüzüne baktım. Bulutlar raphael'in rengindeydi. Yaralı bir gül gibi. Sanki o boyamış gibi hissettim. Onu göreceksin. Onu tanıyacaksın. Elini hissedebileceksin. Bu kelimeler aklıma dolarken bir gün Robert'ın eliyle çizilmiş bir gökyüzü göreceğimi biliyordum.
...
Neden ölüleri uyandıracak bir şeyler yazamıyorum? En derinden yakan çaba bu."
