kendisini "müslüman" olarak nitelendiren kimselerce -ne yazık ki- giderek soğuduğum din. müslüman geçinenleri tanımasam bu dini daha çok seveceğime adım gibi emindim. şöyle bir bakınca olumlu yanları, olumsuz yanlarından çok. çoğu şey mantıklı ancak bu müslüman geçinen ancak her türlü pisliği yapan, dinle insanları sömüren, arap kültürünü dayatmaya çalışan ve hz. muhammed'i şirk koşma düzeyinde sevenler yüzünden bu dinden soğuyorum. bunda yobaz insanların rolü çok büyük. şimdi anlıyorum ki çoğu sosyalist de bu cahiller yüzünden bu dinden soğudu. oysa 9-10 yaşlarında bu dini birileri bana öğrettikten sonra (ailem ortalama bir müslüman aileydi. iki kez kur'ân kursuna gidip kur'ân okumayı öğrendim. babam namaz kılardı. oruç tutup cumalara, teravihlere giderdik. dini biliyorum yani.) dağ başında ya da dış dünyayla iletişimimi keseceğim bir yerde yaşasaydım dinden bu kadar soğumazdım. arap ülkeleriyle müslüman ülkelerde yaşananlar ve başımızdaki hükûmet, beni islam'dan soğuttu. çoğunluğu müslüman olan ülkede bile bunlar yaşanırsa batı dünyasını düşünemiyorum. adamlar zaten islam'ın yayılmasını istemiyor -aynı bizim anadolu'da hristiyanlığın yayılmasını istemediğimiz, misyonerlere karşı çıktığımız gibi-, üstüne müslüman ülkelerin mallıklarının ardı arkası kesilmiyor. sonra "gerçek islam bu değil, islam yanlış tanıtılıyor." vb. savunmalar yapılıyor. diyecek daha çok şey var da neyse...
