bir bayan arkadasımızın yaşadığı kirtasiye geyiğidir.
içeri girilir ve...
- merhaba.
+ merhaba.
- kurşun kalem alacaktım ben.
+ buyrun.
- dişisi yok mu bunun?
+ pardon anlamadım.
- dişisi diyorum. dişisi yok mu?
+ ben pek seçemiyorum size veriyim siz bakın. buyrun kalemler.
- hmm bu erkek.. bu da erkek... erkek erkek bunların hepsi sap ya.. bak bu bile erkek off yaa.. hah buldum... bak bu dişi işte. şımarık bir tipi var bunun da. bu kız kendini ne sanıyor ya? istemiyorum bunu. kendini beğenmişin teki bu.. başka kalem yok mu elinizde?
+ var ama biraz yaşlılar. yani geçen seneden kalma kalemler.
- olsun bakmak istiyorum.
+ tamam getireyim.. elimde kalanların hepsi bu kadar.
- aiy bak bu çok şirin ve tonton bir kalem ama çok kilolu biraz rejim yapması gerekecek.. aa bunun nesi var peki? ağlıyor bu kız ya.
+ o solunuzdaki yeşil kalemle çok takışıyorlar sanırım yine o üzdü.
- saçmalamayın lütfen.
+ peki tamam karışmıyorum ben.
- tamam bunları alıyorum.
+ peki. başka bir arzunuz?
- hayır tesekkür ederim. iyi günler.
+ iyi günler. ucmus lan bu kız.. yazık ya kendini kalemlere takmış zavallı.
