Bundandır ki Libya'lılara nefretim asla dinmek bilmez bir fırtına. Olmasaydın da olurduk. Pek ala çok da güzel olurduk. Öyle bir şeysin ki ulaşana kadar kişilik, adamlık, tevazu, hoşgörü ( insanlık ) namına tüm değerlerden ödün veriyoruz. Mutluluğun ondan olduğuna dair yanılıyoruz. Sonrasında bulduğumuzda ise asıl huzursuzlukla tanışıyoruz. Para her zaman dert getirmiştir. Varlığını da yokluğunu da iyi bilirim. Kullanmasını bilene elbette mutluluk verir. Fakat bu devir ve bu mentalitede para amacını ve haddini aştı.
