Geçmeyen hastalık. ilacı ilk aldığım zamanlar pek bilek, ayak veya bacak ağrım yoktu. Denk gelmişti herhalde. Çok küfür edesi geliyor insanın ama işte kaderde varmış ki çekiyoruz. Okul hayatım diğer entry'lerde de bahsedilen gibi benim de rezil olmuştur. Fazla ayakta duramazsınız ve durduğunuz takdirde akşam 4-5 olmadan ayakları havaya dikip ağrı hafiflesin diye uğraşırsınız. Bütün mezuniyet gecelerimde de herkes gönlünce eğlenirken ben bacağımın birini sandalyeye uzatmakla uğraşıyordum. Öyle tek başına.. insan alışıyor ister istemez bir vakitten sonra... Ağrıdan yumruğumu sıktığımı bile hatırlıyorum metrobüste ki o gün çatlayacak gibi olmuştum. Allah yardım etsin ne diyelim.
