Sabah erken saatte telefon çalıyor. herhalde yanlışlıkla arıyor diye düşündüm. bir taraftan da belki ihtiyacı vardır diye düşünerek telefonu açtım.ağlamaklı bir ses tonuyla oğlunu kaybettiğini söyledi. tabii o an ne diyeceğimi bilemedim. cenazeye katıldım herkeste nasıl öldüğüyle ilgili yorumlar yapılıyordu. cenazeden sonra eve gittik bana intihar ettiği odayı ve nasıl olduğunu anllattı babası. sanki bir rüzgara esti. gözümde canlandı olanlar. intihar çözüm değil. evet yaşadıklarımız ağır gelebiliyor. ama bizden sonrakiler çok acı çekiyorlar. birbirimize destek olalım.
