gecen seneki siyah-beyazlıdan sonra bu seferki kızıl efendim.
aslında kedilere fazladan bir sempatim yok fakat bu kedi birine çok benziyor o yüzden bende onu çok seviyorum.
ve yine dişi her zaman ki gibi.
aslında zayıf bir şey, mama ile besliyorum fakat yiyor kilo almıyor sanıyorum.
fakat bu aşırı kıskançlığını ne yapacağız bilmiyorum.
geçen gün başka bir kedi geziniyordu, bir çağırayım ona da mama vereyim dedim ama neler oldu.
ki benim kızıl ise ortalarda gözükmüyordu. nasıl ok gibi fırladıysa önce diğer kediye sonra bana saldırdı.
ulan diyorum kuduz mu ne bu kedi.
ama başbaşa kaldığımızda o kadar şımarıyor ki, çenesinin altını kaşıttırmaya mı çalışması, sürekli patileri ile sevmeye mi çalışması.
ne acayiplikler.
istanbul'a götürsem mi diye ciddi şekilde düşünüyorum.
