Anidir. Aniden birinin öldüğünü duyduğunuzda "ulan ölüm diye bir gerçek var, ben burada nelerle uğraşıyorum" dersiniz. biraz hüzünlenir, düşünür sonra unutursunuz. Tıpkı Nazım'a atfedilen bir sözdeki gibi; insan öleceğini bile bile nasıl yaşar ki? Ya çıldırır ya da öleceğini unutur.
