denilebilecek hiçbir şey yok. hala katillerinin aramızda serbestçe dolaşması ayıbıyla yaşıyoruz biz 15 senedir. seni öldüren zihniyetin ülkenin en tepelerine çıkabilmesi karşısında birşey yapamama ayıbıyla yaşıyoruz. her ocak ayının 24'ünde yüzlerce kişi oluyoruz, çıkıyoruz meydanlara unutmadık diyoruz. evet seni unutmadık, evet yazıların hala belleğimizde dipdiri, evet seneler önce yazdıklarını hala bugüne uyarlayabiliyoruz onlardan ders çıkarıyoruz ama bütün bunlara rağmen hala ülkenin karanlık taraflara gidişine engel olamayışımız bizim ayıbımız. aslında ölen sen misin, biz miyiz bilmiyorum. hani derler ya üstüne sanki ölü toprağı serpilmiş gibi işte biz artık silkelenmeliyiz bunu biliyorum. gittiğin yerde atam ile birlikte ışıklar içinde yat ve sakın ışığını bizden esirgeme.
son olarak uğurlar olsun demek istiyorum ama veda anlamında değil, bu ülkede bir sürü uğurlar olsun...
