Öyle bir durumdur ki gerçek olmayacağını bilirsin,unutmaya çalışırsın,başka birini düşünmeye çabalarsın böylelikle silebileceğini sanırsın ama sadece sanırsın. Onun o muhteşem dudakları,gözleri, çenesindeki o beni gözünün önünde beliriverir. Yanıp tutuşursun,acı içinde kıvranırsın o dudaklarını öpebilmek için. Saçma bir sadakat içerisindesindir kendi kendine, sadece o vardır ve ona dair her şey. Mesela parfümünün kokusu hiç burnundan gitmez,hatta uzun zaman geçse bile görmenden;geçtiğin koridordan 2dk kadar önce geçtiğini bile anlarsın o muhteşem kokusunun etrafı sarmasından.Onun sesine benzetirsin birinin sesini ve heyecanlanmaya başlarsın,o yöne bakmak istersin ama bakamazsın önceden yaptığın gibi bakamazsın belli etmekten korkarsın çünkü. Ona aşık olduğunu, ona belli etmekten korkarsın. Oysa hep pişman oldun bu hareketinden ama hala aynı şekilde devam ediyorsun,sonra hep acaba acaba...O hiçbir zaman bilmeyecek ona ne kadar tutkun olduğunu ona ne kadar ihtiyacın olduğunu. Zaman akıp gidecek ve o hala senin yaran olarak kalacak.
