aslında hiç kaybetmediğimiz ama hayatımız boyunca bulmaya çalıştığımız... kaybettiğini sananların kalplerinin derinliklerine bakmayı unuttuğu ve aramaya en uzaktan başladığı... şey. evet şey... çünkü mutluluk düşündüğümüzden çok daha fazlası. beynimizle değil kalbimizle hissedebileceğimiz bir duygu. hatta duygular. ve şu bir gerçek ki işin içine kalbimizi katmadıktan sonra düşünerek ve planlar yaparak ona asla ulaşamayacağız. teknoloji ne kadar gelişse de, sahip olduklarımız ne kadar artsa da, zaman ne kadar ilerlese de... mutluluk hala çocukluğumuzda hissettiğimiz ilk günkü saflığıyla hiç bozulmadan içimizde bir yerlerde onu açığa çıkarmamızı bekliyor olacak.
