Bazen birini sever insan. Konduramaz ona atfedilen hiçbir kötülüğü. Duymazdan, görmezden gelir. Sonra aklına bir şüphe oturur ve ''acaba?'' demeye başlar. Derken görmediği, duymadığı şeyleri herkesin ağzından defalarca duyar. Hala daha inanmak istemez safça. Sonra oturup duygularından sıyrılarak mantık çerçevesinde değerlendirmeye çalışır. Sonuç ortadadır. Önce o kişiye söver sinirle sonra durup hatanın kendinde olduğunu anlar.
