Kanımca onun filmlerini bu kadar önemli yapan şey Sınır tanımamasıdır. Nolan, insomnia ve memento'da hasta adamlar, batman serisinde süper kahraman ve inception'da rüyalar aracılığıyla bilinç, mantık ve gerçekliğin sınırlarını darmaduman etmiştir, hatta çıtayı inception'la o kadar yükseltmiştir ki o noktada durup "tamam lan oldum ben, daha bunun üzerine ne yapılabilir ki?" diye düşünmüş olmalı. Sonrasında ise yine her zaman yaptığı şeye, sınırları aşmaya devam etti ve interstellar'la dünya'nın dışına çıktı ve nacizane fikrimce yapması gerekeni yaparak deneysel çalıştı, zira inception adlı seviyeyi bilinçli bir çalışmayla; deneme-yanılma, deneysellik olmaksızın aşmak mümkün değil. Üstelik bütün bunları yapan adam daha 45 yaşında, inanılır gibi değil.
