bir defasında gideceğim ilden geçen diyarbakır otobüsüne binmiştim. hayatımın en korku dolu 2 saatini yaşamıştım. koku da bonusuydu. kendimi bir doğu bölgesinde sanmıştım içindeki kıro kılıklılar ve konuşmaları, otobüse saldıkları kokuları yüzünden. o kokunun yedikleri kuyruk yağından kaynaklandığını duymuştum diyarbakırda yaşayan bir yakınımdan. bir otobüs nasıl kokar o kadar yahu derken başımı çevirdiğim noktada birinin ayakkabılarının ayağında olmadığını gördüm.
hülasa, daha da çok mecbur kalmadıkça doğu seferi yapan otobüsüne binmem. buna mukabil, herhangi bir ile giden otobüsüne de binmem. özensiz bir turizm şirketi.
he pamukkale çok meşhur da sanki o matah bişey mi, derseniz de haklısınız derim. zira kendince kısa mesafe sayılan ama yolcu için o kadar da kısa olmayan yolculuklarda çay-kahve ikramı yapmıyorlar o yüzden kamil koç tercihim.
sözün özü, para kazandığı insanlara değer veren şirket başarılı bir şirkettir. adının ünlü olması çok da mühim değil.
