Gider ve biter,
Hayatından siler ve yener seni,
Güçlüyüm sanmıştın hep, bin ton gibi onsuzluk ezer seni,
Duvarlarla konuşursun, anlaşamaz insanlarla vuruşursun,
Öyle bir çaresizliğe düşersin ki, onu sonsuzluk sanarda tutuşursun,
Elinde bir şey kalmaz ondan ötürü, bi kaç selam bi kahkaha belki anı götürür uzun zaman yalnızlığı anlatamaz hatırladıkların silinir gittikçe uyuşursun,
Unutmak ceza mıydı lütuf mu, yoksa ceza birine körü körüne tutulmak mı, bunları düşünürsün,
Yine gelmez, geri yine sevmez seni, yine gülmez sana, yine sensizliğin onu yaraladığını söyleyip muhtaç olmaz sana, bilmiyorum bekliyorsun içimdeki ben içimdeki sen öldün, içimdeki sen, çok naralar attım sanki altı patladı, bu gece bunu yazmadan önce kafamda bir 6 patladı, okuyunca gülme ordan evet yoksun ve şizofrenim, en azından haysiyetim hayydır senin gibi şeref yoksulu değilim şerefsizim...,
