Bazen kötü bir şekilde yaşar bunu insan. üç gece önce annem ve arkadaşım aytekin'i gördüm. Neresi olduğunu bilmediğim bir yerdeyiz. Yerde bir kapak var, mekanizması var kapağın, kapak açılınca merakla içine doğru bakarken bir güç beni içine çekiyor. Kapak otomatik olarak kapanıyor ve annem beni yukarı çekip kurtaramıyor. içinde hastane koridoru gibi kasvetli koridorlar var. Annem dışarıda panik halinde çırpınırken, aytekin koşup bir geçit buluyor ve kapıyı kırıp aşağı iniyor. Ben ise sonsuza dek orada kalma korkusu yaşıyorum. Kendi inisiyatifimle rüyamı yönlendirip çıkış için sağa sola koşturuyorum. Yalnız birden bir kapı açılıyor ve üzerime sular geliyor, suyun içinde de aytekin var. Boğulmamak için yüzerek yanına gidiyorum, bütün bunları rüyada bilerek yapıyorum. Bacaklarımın yorulduğunu hissediyorum. Aytekin elini uzatıyor, tutuyorum, "omzuma tutun geldiğim yerden döneceğiz" diyor. Önce tutunuyorum ama beni taşırken yorulup boğulur diye korkuyorum. Oysa ayakları yere değiyor onun, su çenesine geliyor. Benim boyumu aşacağını bildiğim için aytekin'e tutunmayı bırakıp yüzüyorum. Ama Aytekin ısrarla ve korkuyla "yorulursun, koluma sarıl" diyor, ona bir şey olur endişesiyle sarılmadan yüzmeye devam ediyorum. O esnada uyandım.
Yaptığım her şeyi kendim yönlendirdim ve uyandığımda gerçekten yüzmüşüm gibi kollarım ve bacaklarım yorulmuştu. Lucid dreaming gerçekten ilginç bir şey. Rüyada olduğunu bildiğin halde gerçek gibi geliyor ve yaptığın her şeyi bilinçli olarak yapıyorsun.
