"dinde zorlama yoktur" islam hukukunun genel geçer düsturudur.günümüz müslümanlarının bu kaideye uymamaları islam'ın bu inceliğini örtpas etmiş de olsa, eski islam devletlerinde müeyyidesini bulmuştur.
örneğin osmanlı da ekalliyetlerin kendi mahkemeleri vardı. herkes kendi hukukunca yargılanırdı.din, onların evlilik, diyanet, miras ve diğer dünyevi işlerine karıştırılmazdı.ne yargı ne ceza sürecine dahli yoktu.
mesala hristiyanlar kendi mahallelerinde meyhane açabilirlerdi.ama bir müslümanın islam hukukuna tabi olduğu için içki ticareti yapması yasaktı.
bu işin darülislam'da ki * mevzuatıdır.darül harpde * zorlama; değil inanmayanlara, müslümanlara dahi uygulanamaz.islamda hukuk yapmak fertlerin değil, devletin ve onun memurlarının harcıdır. hiçbir fert bir diğerine dinin emirlerini zorla yaptırtamaz.bu dince günah, devletce suçtur.
