"It is only with the heart that one can see rightly; What is essential is invisible to the eye."
abartı olur mu bilemiyorum, ama belki de her sabah evden çıkmadan önce ya da otobüste, serviste, metroda okumak lazım bi kaç satır.
neredeyse hepimiz küçük prensin yakındığı yetişkinler gibi günlerimizi anlamsızca geçiriyoruz, çocukları dinlemeden anlamadan, gözlerinin içine bakmdan ,her şeyin doğrusunu biz biliyoruz sanarak, hayatımızı veya amaçlarımızı hedeflerimizi sayısal değerlerle değerlendirmeye kalkarak, yoğunluk adını verdiğimiz ve aslında kendi yarattığımız gereksiz kaosun ortasında hiç bir güzelliği görmeden, her şeyi tahrip ederek...
ayrıca da paşabahçenin çok tatlı bir serisi var, sabah kahvesini/çayını içerken anımsamak çok hoş olur sanki,;