Bazen benim bile sinirimi bizan doğa olayı. Yeterince yorgunum vakit eve dönüş vakti. Yağmur usul usul okşuyor saçlarımı ve ben hasret giderme hevesiyle başımı kaldırıyorum göğe. Yağmur hızlanacak belli, yol uzun... Arabaya binmek bu kez alttan alınabilir. Arabayla eve kadar geldim. Evin az ilerisinde inşaat var onun önünde indim. Yağmur sevgilisini öpercesine mahçup. iki adım attım, atmaz olaydım. Hızlandı. iki dakika sürmeyecek yolda öyle bir ıslattı ki beni başımı çeşmenin altına uzatsam anca bu kadar ıslanırdım. Koşar adım geldim eve. Ceplerime baktım, anahtar yok. Yağmurda ıslanmanın en kötü ve belki tek kötü yanı bu olsa gerek.
