297.
-
bu bir aile efsanesidir*.
ben daha izmir'deyim. kardeşim 7 yaşında. okulun ilk günleri diye servise emanet edemiyoruz bebeğimizi. çakabey yollarındalar babamla.
bizimki bak ambalaj talelasını görüp, babama:
"bakıyorum bakıyorum ambalaj göremiyorum!?!" diyo. keşke iğrenç bi espri yapıyo olsa. ama değil.
akşam oluyo ve kardeşimi ailecek ısıra ısıra mosmor ediyoruz.
