gözlerimizle görebildiğimiz gerçekler mi yoksa dusunebildigimiz gerçekler mi daha gerçek ?
yetişin a dostlar bir paradoks buldum.
bilimkurgu filmlerinden alıntı yapılmış bir sahne gibi düşünelim.
önümüzde bir örnek, yani sorumuzun öznesi olan bir kimse var. bu arkadaşın oturduğu masada sınırsız yiyecek ve içecek var. ancak, olay şu ki bu arkadaşımız bir mideye sahip değil. dahası bunun farkında bile değil ve hala ısrarla yaşamaya devam ediyor. üstelik masaya oturtulmadan önce kesinlikle aç olduğunu düşünmekteydi.
bu halde, önündeki sınırsız yiyeceği tüketen arkadaşımız bir sure sonra damağından gecen lezzetler sebebiyle tok olduğu fikrine kapilacak mıdır?
yoksa ne kadar yiyebilirse yesin dolabilecek bir midesi bulunmadığı için aç olduğunu düşünerek yemeye devam etmek isteyecek midir?
tanım; işsizlik+ agzimin sağ tarafını işkence yerine çeviren aftlar sebebiyle ortaya atılmış bos insan sorusu
Eşit; elbette doyma organı ağız değildir, fakat yemek yediginin farkında olan bir zihin var orneklemimizde.
