insan her zaman doğaya hakim olma ihtiyacı içinde olmuştur. özellikle eski çağlarda doğa insanlar için bir tehdit unsuru olmuştur. anlamlandırılamayan doğa olayları (gök gürültüsü, şimşek, volkanik patlamalar vs.) insanda kaygı uyandırmıştır, dahası onu korkutmuştur. insan tek başına doğaya hakim olamayacağı için bu durumdan kendisini koruyacak güçlü ve iyi bir yaratıcıya ihtiyaç duymuştur. söz konusu ihtiyaç da tanrıyı doğurmuştur. üstelik bu sayede insan anlamlandıramadığı doğa olaylarına da bir açıklama getirmiştir. bir volkan patlamasını tanrının gazabı olarak nitelendirirken gök gürültüsüne tanrının öfkesini atfetmişdir.
