ulan lisede miydim neydim mersine gelmişti hiç unutmam konderans salonunun merdivenler koridorları bile insandı kürsünün önündeki boşlukta yerlerde oturuyordu insanlar, bu kadar insan bu adamı biliyordu tanıyordu şehrimle gurur duyduğum andır.
rahmetli kimseyi kırmamış kitabını getirenleri de imzalamıştı sahip olduğum tek imzalı kitap bu adama aittir. ölmesine üzülmedim de bilinmemesine insanların onu tanımamasını üzüldüm .
