Benim, başkalarının ki gibi aptal saptal bir ergenlik geçirmememde, feysbuk tarzı yerlerde Türkçeyi kılıçtan geçirmememde çok büyük rolü olan, her yaz elini öpmek için gittiğim dedem gibi olup ailemden biriymiş gibi okuduğum, ölümünden büyük üzüntü duyduğum, türk edebiyatında yer alan divancıların, serveti fünuncuların ve dili piç edenlerin karşısındaki en büyük duvar olan üstadımızın türk edebiyatında yer alamamasından, ölümünden sonra bile onu tanımayanların olmasından da ayrı bir utanç duyarım.
