30 yaşıma 2 günlüğüne ilk defa gittiğim güzel şehir. çok fazla gezmememe rağmen istanbul ile arasındaki farkları insan net bir şekilde görüyor. 2 günlük izlenimlerime gelince.
-insanlar gerçekten mutlular. aşırı derecede pozitifler.
-sokak arası bir berbere naber abi diye sülün gibi bir kız gelip oturabiliyor. bu istanbul'un herhangi bir varoşunda hayal bile edemeyeceğiniz bir şey. ayrıca çok fazla kadın esnaf var.
-metroya bindiğinizde ilk farkettiğiniz şey kimsenin koşturmaması oluyor. hiç kimsenin acelesinin olmaması bir istanbul'lu için çok garip.
-insanları istanbul insanına göre çok daha medeni. otobüs kartı sorduğum ayakkabı boyacısının '' kart almanıza gerek yok otobüste söylerseniz biri basar sizin yerinize '' demesi , rahat edemeyip bir büfeden otobüs kartı almaya çalıştığımda büfedeki 30'lu yaşlardaki
adamın bana '' beyfendi '' diye hitap etmesi çok hoşuma gitti.
-trafik yok. ancak ulaşım alternatifleri çok sınırlı.
-siz sormadan ben söyleyeyim evet kızlarının güzellik ortalaması net bir şekilde istanbul ortalamasının üzerinde. giyim kuşamları daha rahat. ancak izmir'de kızlar teklif etmiyor o işi geçelim.
-sahili cidden çok güzel. yalnız çok fazla hayvan gezdirene rastlamadım. hafta içi iş saati olmasının da etkisi olabilir.
-insanlarda iticileşmiş bir mikromilliyetçilik var. sanırım tek can sıkıcı noktası bu. tamam lan biliyoruz izmir'lisiniz.
