Geçen sene kuşadasın bir cafede denk gelmiştim kendisine ve iki hoş sohbet emiştik. beni masasına davet etmişti. ayrıca cafeden ayrılırken de el salladı bana. aşık oldğumu hissettim. bir erkeğe... vay be. ne adamasın cem adrian. şimdi geçti ama. ve o meğerse aşk değil sevdiğin ünlüyü görme heycanı imiş.
