Benim annemin bugün doğum günü. Aramızda şu an yaklaşık 700 küsür kilometre var ve ben ilk defa doğum gününde onunla değilim. Daha 8 yaşındayken karar vermiştim annemin her doğum günü sabahımda iyi ki doğdun miniğim, prensesim diyerek beni uyandırıp işe gittiği her yıl bende onunkini kutlayacaktim, annemi doğum günü sabahı öpücüklere boğup uyandırarak. Büyüdüm, kocaman kız oldum ama annemin yeri bende bi an bile değişmedi. Hata yaptım, defalarca düştüm, elini uzatan hep annemi gördüm başımın ucunda. O zaman fark ettim annemin hep o donuk bakışlarında, güçlü ifadesinin altındaki kırılganlığı. Belki biraz da acizliği. Ama bak yine bahar geldi, seninle geçecek her güzel ana kucak açtı günler yine. Hiç eksik olma, nice senelere.
