Normalde zeka fışkırsa deha olsam bile pratiğe gelince aptal ahmak birine dönüyorum, biraz alık biraz aylak yavaş düşünüyorum çok dikkatim dağılıyor çok oyalaniyorum gereksiz gereksiz işlerle. insanlarla anlaşamıyorum. Sonunda yıkıntıların ortasında yine sevilmediğimi anlaşılmadığımi tekrarlıyorum kendime.
