günümüz türk toplumunun yeşil sahalardaki yansımasıdır. kendi aramızda şakalaşırken bile ana avrat küfrediyoruz, yolda neden yan baktın kavgasından birbirimizi öldürüyoruz, trafik lambası yeşile döner dönmez kornalara asılıyoruz, en ufak karşı fikre tahammül edemiyoruz. sonra da gelip bu yanlışlarımızın. tezahürüne kızıyoruz. kendimize kızmalıyız önce. onları biz yaratıyoruz çünkü. emre, ahmet, mehmet, melo vs. biz bizim gibilerle yaşamayı seviyoruz.
bunca tartışma yürüteceğimize neden emre'yi kesecek bir yetenek çıkararak sorunu kökten çözmüyoruz?
