Cok sey ogretendir. Belki haddindan fazla sey. Ama en cok da hata yapip bir sonraki iliskide kendinden nasil taviz vermeyecegini ogretir. ilk askiniz bile olsa onun icin ölup bitiyor da olsaniz o sizi öldurdukten sonra yapacak hicbir sey yoktur. Hatta sonra gelse "seni deli gibi seviyorum" dese bile. insani hep o verdigi tavizlere, yaptigi fedakarliklara, dinledigi sozlerine, sevdigi kalbine bile lanet okur hale getirebilen kisidir. Er kisi olaydi, ettigi yeminlerin verdigi sozlerin eri olaydi... Hayiflanmak gereksiz. Sonucta o oyle bir karaktersiz ve de duzelmicek, degismicek. Bunu sen bilirsin ama o hala laf anlamaz. 1000 kere soylesen de anlamaz. Artik soylemezsin. Susarsin. Ama deli gonlu laf anlamaz. Madem bensiz yapamayacak kadar cok seviyordun benimleyken niye uzdun lan beni, niye hic kiymet bilmedin??? Sana ikisi hayati derecede onemli olmak uzere yuzlerce kucuk sans vermedim mi ben? Hepsini elinde burusturup bir guzel cope attin sen. O iki buyuk sansin ikincisinde "bu son sansin, beni bir daha yari yolda birakirsan biter, baska sansin yok" demedim mi ben? Sen o zaman bile "son olmasin" demistin... Beni uzecegini, yeminini bozacagini, sozunu tutmayacagini bile bile demek ki... Ama simdi her sey bitti. Kalbimde sevgin kalmadi. Bunu ben yapmadim. Sen son kalan sevgimin de dibini siyirdin. Sen bana merhamet etmedin ki simdi ben sana edeyim. Sana her sans verisim merhametti zaten, sevgiydi. Azalttin ve bitirdin. Sen bana dusuncesizce konusurken, ben dikkat ettikce sen bi o kadar beni "acaba su lafimdan dolayi incinir mi" diye dusunmezken, ben sana iyilik yaptikca sen bi o kadar nankor olup da bana iftira edercesine kafandan gecen kotu dusunceleri kusarken, sonra da bunun adina guven ve aciksozluluk koymusken benim yapabilecek hicbir seyim kalmadi artik. Evet seni sevmek hatta asik olmak buyuk bir aptallikti. sen asikken bile benimle kakisip dusmanina soyleyemedigin yapamadigin seyleri bana soyleme ve davranma cesaretinde bulundun. Asiktin bana bir de. Asik olmasan nasil bir insan olucaksin kim bilir... Sen korkak ve karaktersizdin. Cillop gibi yakisikli olman hicbir seyi etkilemedi. Belki sadece beni etkiledi. Niye sevdim seni bu kadar?.. Oysa hic anlasamiyorduk. Anlassak bile hep bir seylerden sorun cikariyordun hatta herseyden. En dogrusunu sen mi biliyorsun, en guzelini sen mi hakediyorsun, vazgecilmez olan sen misin saniyordun? Hep yanildin. Bana yemin etmeseydin seninle barismayacagimi da biliyordun. O yuzden yemin ettin. Beni kandirdin. Aldattin iste. Sonra "yapamam" dedin. yeminini yine bozdun. Suc benim. Yeminlerinin hicbirini tutmuyordun ki zaten. "Adam olmustur belki gercekten seviyorsa duzelmistir" dedim. Duzelmeyecegini unutmustum. Bunu binlerce kez gormeme ragmen kor olmustum iste. Simdi bir de gelmis bana "askin yalan miydi?" diyorsun. Bunu bana soyleyebilme hakkini ve curetini nerden bulabiliyorsun ulan it?! Senin arkadan kuyunu kazanlara, seni asagilayip dalga gecenlere, benim hakkimda ileri geri konusanlara, sana he he diyip de yari yolda birakanlara, cikarcilara degil de gozu senden baska erkek bile gormeyen bana nasil da iyiligini hep dusundugum icin yaptigim seyleri bana kotulugun icin yapmisim gibi laf soktuysan ayni yerden!!! Sen degismiceksin. Hep boyle nankor olacaksin. Amacim zaten seni degistirmek degildi senin insan olman gerekiyordu zaten. insan sanmistim seni. Yalan miymis askim? Sana kufretmemek icin bir saat dondum durdum yatakta. San laf anlatmanin mumkunati yok... Ben bunu coktan anladim. Simdi aci cekiyorsun. Acilarin dibini cek. Bana cektirdigin gibi.
En kisa zamanda mezun olup siktirip gitmen dilegiyle eski sevgilim.
