ilk günlerde yazılan şiirler ve yakılan ağıtlar buradaki insanların desteğini alırken, zamanında eksi manyağı yapılan trollemeler şuanda onlarca artı almakta.
bunun da bir sebebi var, ölen bir çocuğa bu kadar sahip çıkılmasını kendine yediremeyen bir güruh var burada.
bu güruh ki vatan sevgisinden bahsediyor, şehitlerden bahsediyor ve şehitlere neden bu kadar sahip çıkılmadığını soruyor. yer yer haklılar da.
ana tabanını ülkücülerin oluşturduğu bu grup şehitlerine sahip çıkamamıştır, adlarını yaşatamamıştır bir kaç sembol isim dışında ki o sembol isimleri de bilmeyen onlarcası vardır.
bir kaçını yazalım buraya belki hatırlarlar. belki onları insanlığa geri döndürebiliriz..
Ruhi KILIÇKIRAN, ankara'da iftarını açarken öldürüldü.
Süleyman Özmen, aynı berkin elvan gibi arkadaşlarına ekmek götürürken öldürüldü.
Yusuf iMAMOĞLU, cebinde 35 kuruşla aç bir şekilde ölü bulunmuştur.
Ertuğrul Dursun ÖNKUZU,
halil esendağ,
velican oduncu
.
.
.
diye gider.
son 20 yılda verilen türk asker şehitlerini tek tek yazamayız bile buraya, gücümüz günümüz yetmez.
o yüzden diyorum ki, vatan hainliğiyle, şehitlere sahip çıkmamakla insanları değil önce kendinizi suçlayın. kör olup başka bir ideolojiye saldırmaktansa önce kendi ideolojinizi tanıyın ve sahip çıkın.
hatta siktir edin ideolojiyi falan önce insan olun ve acıya saygı duyun.
