Ilkokulda severek işlediğin tek dersin peşinden gitmek istersin. Liseye geçisinde sevdiğin dersin bölümü degil adını bile duymadığın bir bölüme SECILIRSIN. Lisede bu bölüme adapte olmaya çalışırsın, olursun zorda olsa. Boyle devam edersin. Lisenin son senesi staj yaparsin ISTE burada şevkin kırılır. Çalıştığın büyük bir şirket ve çalışanların çoğunun ilkokul mezunu olması gunlerce tekrarlanan "Üniversiteyi oku bizim gibi olma" cümlesi dahada yıkar seni. Kendi lise kitaplarını okul bitmediği halde üniversiteyi açıktan okuyan çalışanlara yardımcı olmak için verirsin. Aylar geçer gider bu sefer daha farkli ve lisede okudugun bolumun yanında hic kaldigi, bos bir kafayla üniversiteye sıfırdan baslarsin. Nerede çalışacaksın sorularina bir sirkette calisicam dersin baska ne demelisin ki zaten. Ortaokulda hayal ettigin, severek ve gercekten anlayabildigin tek dersin devamini hayatin boyunca alamayacagini bildigin tam anlamiyla ogrendigin zaman hayal kuramazsın artık... insanlarin hayatlari yada kendi hayatim diyemiyorum baskalarinin bize sundugu hayatlar diyorum. Lanet olsun diyorum.
