kendilerinin yoğun olduğu illerden pek gezmek dolaşmak harici çıkmasalar, o şehirlerde istedikleri kadar kültürlerini yaşatsalar
ama dostça yaşatsalar seveceğim ırk. neşeli insanlar. esprili-komik çok çıkar bunlardan. ama güven vermiyorlar işte sanki senle
bütün ilişkisi bi çıkara dayanıyor gibidirler.
öncelerden gelen fakirliktir bunların en büyük düşmanları:
fakir oldukları için eğitimsizdirler bir çoğu,
eğitimsiz olduğu için çok çocukları olur ve fakirlik devam eder, çocuklar da eğitimsiz olur,
fakirlik yüzünden iyi giyinemez temiz olamazlar çok fazla.
istisnalar kesinlikle vardır. ama istisna işte. temiz eğitimli 3-4 kürt tanıdım. 3-4 kişilerdi işte hepi topu...
o 3-4 kişiye de saygım sonsuzdur. bir çok türkten de normal kafaya sahip insanlardı.
ırkçı bir insan değilim. bunlar sadece gözlemlerim benim. ırkımın da aman çok şükela bir ırk olduğunu da pek düşünmüyorum.
birbirimizle uğraşmak yerine keşke daha iyi olmak için sessiz bir yarış olsa.
ama problem bu zaten. iyi ne o bilinmiyor.
edit: sonra şu ilk paragrafı düşündüm de sanki ben kendi topraklarımda yaşıyorum. herşey para için. ben de isterim memleketimde
yaşamak misler gibi. onlar da isterlerdi muhakkak. yani onlar da haklı. sadece biraz sevmek lazım birbirimizi sanırım. anlamak lazım.
