abdurrahim karakoç

entry202 galeri ses1
    131.
  1. ''Kurudu sevgiler gönül tasında
    Her mevsim bir başka aldattı bizi
    Renkler başkalaştı gün ortasında
    Koyu bir karanlık öptü denizi

    Daraldı her sabah geniş ufuklar
    Aşkımızı gölgeledi bulutlar
    Yaprak yaprak daldan düştü umutlar
    Tüketti takvimler gençliğimizi

    Seneler yalancı çıktı düş gibi
    Tüm yazlar üşüttü kara kış gibi
    Mermere işlenmiş bir nakış gibi
    Dağıldı yüzlerce yokluğun izi

    Önce Gerçek dedik ve sonra Neden
    Bekledik bir daha gelmedi giden
    Uyandık en güzel düşü görmeden
    Aynalardan sorduk birbirimizi''
    3 ...
bu entry yorumlara kapalı.
© 2026 uludağ sözlük