bizim eve öyle muz, kivi, ananas gibi janjanlı meyveler girmezdi ben küçükken, bi gün annemle babam pazardan gelmişti, ben de poşetleri didiklerken gözüm kivi poşetine ilişti, lan dedim helal olsun sana baba, bu sefer en sevdiğim meyveyi almışsın, domates ile salatalık poşetinin altında ezilen kivi poşedine elimi daldırıp bi tanesini aldım, alır almaz niğde patatesi olduğunu anlayarak attım elimden, yıkılmıştım, arka fonda murat göğebakan (allah rahmet etsin)'dan kalbim yaralı çalıyordu resmen, ardından sinirimi salatalığı yıkamadan hayvan gibi ısırarak çıkardım, o hafta bana verilen üç kuruş poğaça parasını biriktirerek mahallenin manavından bi kaç tane kivi almıştım, eve gelip anne bunları soysana dedim, yemekten sonra masaya koyayım oğlum dedi, akşam yemeğini yedikten sonra masaya koydu, akşam misafir olduğu ve 3 kardeş olduğumuz için yiyip yemediğimi anlayamamıştım ama kendi paranla aldığın bişeyin masada herkes tarafından yenilmesi gururumu okşamıştı, o günden sonra babam nadiren de olsa kivi getirirdi eve, ama bende ''patates mi lan o ?'' tedirginliği hiç bitmedi.
