Kendimde en gıcık olduğum şeylerden biri. O an kimseyle konuşmuyorum, çünkü anlatsam anlamayacaklar, anlatsam "herkes aynı şeyleri yaşıyor" falanlar filanlar. Oyüzden köşeye çekilip ağlamak daha iyi geliyor. Tabi ağlamaya basladım mi bütün yaralar ortaya çıkıyor. Öyle ki "Geçen gün markette de aynı şey oldu bak böhüüü" gibi saçma sapan içinde köşede bir yerde kalmış en mantıksız şeylere bile ağlayasın geliyor. Ben de Ağlıyorum evet. sadece bunu karşı taraf bilsin istemiyorum.
