haftasonu tüm aile toplandı ve yıllardır görmediğim kuzenimin 2 yaşındaki tatlılıktan ölecek kızı, önce beni süzdü uzun uzun. sonra ben gülümsedim o da buna karşılık gülümseyerek koştu ve bana sarıldı.
insanlara sarılamayan ben, kucağımda bir çocuk kalakaldım öylece.
o nasıl güzel bir histir utanmasam ağlayacaktım.
başını koydu omzuma şarkı söylemeye başladı.
hiç bitmesin istedim..
kucağımdan hiç inmesin..
içimden dedim ki "işte mutluluk bu"..
