başını zaten hatırlamıyoruz hiçbirimiz. anne karnındaki süreç, doğum, o ilk nefes, sonrasındaki ilk yıllar. hafızamızda bunlar yok. hayal meyal 3-5 erken çocukluk anısı o kadar...
ölüm, zaten başlı başına bir muamma. ne zaman olacak, nasıl olacak? belki aklımıza bile gelmiyor ama bir gün birimize bir bıçak saplanacak, birimiz bir kazada başımızı bir yere vurup öleceğiz, birimiz belki 10. kattan düşüp paramparça olarak ölecek. bir kalp krizi, yaşlılık sonunda solunum durması... böyle uzun bir liste, daha kötüsü sonrasında ne olacak onu da bilmemiz imkansız.
belki de hayatımız öleceğimiz gerçeğini unutmak için geçirdiğimiz sancılı bir süreç.
