afyonu mafyonu bilemem ama, ısrarla yeniden yeniden gönderildiğine göre, gerekli olsa gerek..
ne idüğü belirsiz uçan bir kürede yaşıyoruz, yaşamak, o nedir, onu da çözemedik gerçi. pause tuşuna basabilme hakkımız yok, akıp gidiyor hayat denilen şey.. şimdi böyle gizemli bir durumda, yani bu varoluşsal meselelere çok fazla kafayı takıp da sıyıramayacak haldeyseniz, çocuğun okul taksiti, apart-ı-man aidatı, vizeler finaller ne bileyim esra ceyhan filan söz konusuysa hayatınızda, yapmanız etmeniz gereken böyle zaruri işler varsa ve ayıramıyorsanız kafanızı böyle deriiin mevzulara, en iyisi sığınmak galiba, bir yerlere, bir yollara.. uyumak değil de işte, dinlenmek, dinlemek.. o boşluk hissinin yarattığı kötü düşüncelerden sıyrılmak.. uyumak bile olsa o ne derin, ne huzurlu bir uyku..
