gerçek hayatta hiç karşılaşmamıştık, boktan bir chat odasında, adını söylediğinde içimde böyle hafif soğuk bir ürperme olmuştu ama henüz ona dair hiçbir şey bilmiyordum.hukuk okuduğunu, piyano ve keman çaldığını, fransızcası ana dili kadar iyi olduğunu söylemişti, hayran kalmıştım ona, piyano ile zaten aramda duygusal bir bağ var, dinlerken kendimi yıllar yılı kaybedebiliyorum, hele ki birde konuştuğum insanın çalabiliyor olması beni benden alıp uzay boşluğuna götürüp bırakmıştı. sonra işte sosyal medyadan takip etmeye başladım, feys twitter mvitter derken, tumblr hesabını buldum, orada yazdıklarını okuduğumda içim parçalandı, kendisini anlatıyordu paragraf paragraf sayfa sayfa, sessiz bir çığlıktı ve sanki tek duyan bendim bunu.bütün cümlelerinde ben çok iyi bir insanım bunlar benim başıma gelmiş olamaz, gel kurtar beni diyordu fiziksel olarak öyle ahım şahım albenisi olmasa da, tatlı biriydi, hatta benim için tatlılıktan ölüyordu, soğuk suya şeker niyetine at, anında erir o derece!
her geçen gün konuşup ilgilenirken birden odak noktam oluverdi gece rüyalarıma girerdi konuşur vesaire yapardık sosyal medyada, ama bana hep derdi, bak ben seninle sıradan bir insan gibi konuşuyorum öyle senin için konuşmaya can attığımı felan düşünme diye, bir gece ansızın, gelen mesaj, umut tohumlarını ekmeye başlamıştı, yazmadığım bir gece normalde hiç yazmadığı bir mecradan mesaj vermişti konuşmaya ihtiyacı var diye benim hikayem böyle başladı, ben adına aşk diyorum sizi bilmem ama..
