ancak hiç biri de bu çağrıya olumlu cevap vermemişti. rıza baba kendini yapayalnız hissediyordu. ağır depresyona girmişti, alev yengenin türlü cilvelerini bile yanıtsız bırakmıştı, kimseyle konuşmuyor, yemiyor, içmiyor hatta odasından bile çıkmıyordu. sürekli müzeyyen senar dinliyor, arada bir ağzından çıkan tek cümle ise, münir özkul ölmüş mü? oluyordu. alev yenge artık ne yapacağını bilmez olmuştu, arTık mecburen son çaresi kalmıştı, istemese de onu aradı.
