albırt hemen aşağıya koştu, her yer toz dumandı, vedat müdür bir kenarda oturmuş, göğsüne yumruğunu vururken, ağlıyordu, öleydim ben de altında kalaydım da öleydim. albırt şok içinde etrafa bakınıyordu, o sırada godzillanın altından bir ses duyuldu, albırt hemen oraya koştu, önce bir el çıktı, sonra da, büyük bir uğraşla bir kafa, aman Allah'ım bu rıza baba idi, albırt şok üstü şoktaydı, rıza baba ama sen.. diyebildi, rıza baba cevapladı: hep sen mi ölmücen lan pezevenk, bir sefer de ben ölmeyeyim, ne bakıyon tut elimden çıkayım, şurdan. albırt ağlıyordu, vedat müdür ağlıyordu, rıza baba evet o da ağlıyordu, ama en çok da godzilla ağlıyordu. ne!! godzilla mı ağlıyordu? kaçın diye bağırdı albırt, godzilla da ölmemişti.
