bazen öyle hayaller kuruyorum ki gerçekmiş, yaşıyormuşum gibi geliyor, sonra aniden; sanki rüyadan uyanır gibi hayalim bitiveriyor ve kurduğum hayalin bittiğini, yeniden gerçek hayatta olduğumu bilmek beni önce şöyle bir afallatıp ardından deli ediyor, çıldırtıyor ne bileyim üzüyor be. sanki bütün hayatım gözlerimin önünde yıkılıyormuş gibi geliyor.
anlayacağın bazen hayallerimi özlüyor, oradan hiç çıkmak istemiyorum sözlük.
