soğuğun resmen vücut bulmuş hali. soğuğun resmi. bot kazak mont atkı hatta termal içlik fayda etmez.
soğuk karlı yollarda sokaklarda bile sairlere edebiyata can veren onlara ilham kaynağı olan soğuk.
lisans eğitimim boyunca kış mevsimi dahil 4 yıl yürüyerek gidip geldiğim zamanlarda Fakültem* yakın olmasına rağmen kendini iliklerine kadar hissettiren soğuk.
hayatimda astım,faranjit, bronşiyal astım hatta zatürre kavramını acı şekilde tecrübe ettiğim, şimdi ise bronşit ile kardeş gibi yaşadığım soğuğu.
en güzeli de soğuktan kendini sıcacık evine attığın an!
"...Biraz da ankara gibiyim ben, kışın kalkmaz hüznüm" cümlesinin tam anlamıyla dile gelmesi
soğuğu bile ayrı güzel hatta baştan çıkarıcı bir kahpeliği var dahası.
Son olarak:
"sokakların denize çıkmasa da
seviyorum seni ankara.
