Uzun boylu kavaktan beter
Sallanır idamın avuçlarında
Filize dönmüş gözlerinde dünya
Mavi yüzlü bir suya düşmüş karanfil misali
O kadar romantik ve sevgili
Filtreli sigara içmiş hücresinde
Dumanını bize savurmuş
Postalları düşmesin istemiş
Ölmeden hemen önce
Yiğitlik böyle beladır başa
Vurmuş idam sehpasının dibine
Cellat seyretmiş
Elinden bir şey gelmemiş
Ölümle ölümlünün arasına cellat bile girememiş
Adı kalmış bize DENiZ...
Ne kadar derin olursa
O kadar maviymiş
Akarsu olmuşuz biz
Ulaşmak için deniz havzasına
Şimdi yatıyor upuzun boyuyla
Boynunda idamlık fetva
Ve izi kat kat sarılmış ipin
Ama gülümsüyor gözleri
Böyle ölür devrim yiğitleri
