Bu gece basladim bu kitaba,soluksuz okudum,bitirdim.
Bir kac gundur aylaklikta sinir tanimiyorum pardon bir kac yildir.
Tutunamamak benim sorunum da,bir seye bagli kalip onun amacinda yasayamamak.
Insanlardan tiksinmek nerdeyse,yalniz oldugum icin uzulurken kendimi toplumdan,insanlardan soyutlastirmak.
Ah ne buyuk bir paradoks.
C. Bulabildi mi kendini tamamlayacak,omur boyu sevecegi esini?
Kendimi o kadar benzettim ki c. Ye,kitabin sonunda o bulsaydi eger bende bulacagima inanacaktim nerdeyse.
Gecmisinden arinamadigi gibi ben de arinamayacagim hic bir zaman ve kendimi insanlarin arasina karistiramayacagim.