yerde öylece uzanan köpeği görür görmez yola atıldım. insanlar o kadar umursamazdı ki, yerden yatanın bir can taşıdığından haberleri yoktu sanki. herkes kendi dünyasını döndürüyodu. derken köpeği ezen kadın hayıflanarak yanıma geldi.
-yaşıyor mu?
+evet nefes alıyor dedim.
kucağıma aldığım köpekle birlikte arabaya bindik ve herhangi bir veterinerin yolunu tuttuk.
insan o zaman düşünüyor. araba köpeğe değil de bana çarpsaydı durum bundan pek de farksız olmayacaktı. herkes o kadar duyarsızlaştırılmış ki..
