bu gazetenin atatürkçü kesime hitap ettiğini varsayarak ve kendimden daha atatürkçü kimse olamaz iddiasıyla eleştirilerimi yapacağım.
bu gazete tamamiyle manipülatif bir nitelik taşımanın yanısıra, magazinselleşmiş, siyaseti ve ciddi konuları da magazinselleştirmiştir.
atatürkçü kesime faydalı değil aksine o kesim için zararlı bir gazetedir. üstelik o kesime mensup olmayanların o kesime bakış açılarının da çok afedersiniz içine sıçmakta ve bu iki zıt topluluğu birbirine fevkalade düşman etmektedir.
son bir kaç yıl öncesinde ben de beğenerek okuyordum. lakin son bir kaç yılda gazetenin takındığı irite edici tavır beni tamamiyle uzaklaştırdı.
10 kasım, 29 ekim, 23 nisan, 30 ağustos, 18 mart gibi her özel günde bu gazete manşet dahil tüm sayfaya çizgiroman gibi sayfayı kare kare bölerek ve bir hikaye tarzında atatürk'ün farklı pozlarını yerleştirmek suretiyle yaptığı duygu sömürüsünü bir kenara atarsak, atatürk'ün fotoğraflarının sağ veya sol üstüne yerleştirdiği konuşma balonlarıyla atatürk'ü konuşturmuş, kendi cümlelerini eklemiş, bugünkü durumu atatürk ağzından eleştirme cesaretinde bulunmuşlardır.
işin garibi hiçbir atatürkçü buna tepki göstermemiştir. göstermemiştir ki yıllardır aynı saçmalık devam etmektedir.
hele yine bir 10 kasım günü sayfayı ikiye bölmüşlerdi, sağda tayyip solda atatürk'ün fotoğrafları. atatürk tayyip'e kızıyor konuşma balonlarında tayyip sus pus oluyor falan...
ya bu ne aymazlıktır bu ne utanmazlıktır kardeşim?
emin çölaşan gibi bir adamın gazetesine yaraşır şey midir?
artık iğrenmemin son raddesine vardıran son mesele geçen günkü, türbanlı fetüs resmidir.
bir gazete eleştirisini böyle mi yapar? kim ciddiye alır böyle eleştiri yapan gazeteyi allah aşkına? komik duruma bile düşmüyorsunuz yeteneksizsiniz'deki gereksiz özgüveniyle sahneye çıkıp hiçbir halt yapamayan insanları izlerken ki utancımın aynısını yaşıyorum sözcü manşetlerini gördüğümde.
eleştirilerimi bir gazeteci olarak yapıyorum. okuyucusu değilim artık. okurken de pek çok yazım hatası bulur, bu ne böyle? derdim zaten.
kısaca gazete, hobi olarak dalga geçmek amaçlı çıkarılan alelade bir mizah dergisine -mizah dergilerine hakaret olur bu söylediğim aslında- dönüşmüş durumda.
ona gazete demeye bin şahit ister.
hala bu gazeteyi okuyanların haline acıyor ve okuyucularını, tıpkı cemaatçiler gibi beyni yıkanmış mahluklar kabul ediyorum.
ben tayyip erdoğan'ın yerinde olsam bu gazete için tüm maddi desteklerimi harcardım. kendi kendini bitirme döngüsüne girmeyi geçin, muhalefeti de rezil rüsva ediyor zaten. iktidarlık bir şey kalmıyor.
her neyse, velhasılıkelam, emin çölaşan kendisine yaraşır bir gazete çıkarmaya başlamalıdır artık. sükse yaratacağız, ilgi çekeceğiz, tiraj arttıracağız derken içine sıçtığı gazeteyi eline alıp bir kez okumalıdır en azından. okursa görecek gazetenin istemsizce kimlere hizmet ettiğini...
