622.
-
Tanrı evreni yarattı. Işık vardı. Işık güzeldi.
Ve sonra tanrı dünyayı yarattı. Uyum vardı. Harmoni. Doğa. Her şey güzeldi.
Sonra hayvanları yarattı. Nasıl da saflardı. Temiz. Samimi.
Tanrı gurur duydu.
Sonra ise insanları yarattı.
insanlara bilinç üfledi. Özgür irade.
Bu en harika yaratımı olacaktı. Ustalık eseri.
Ama bir yerlerde bir şeyler yanlış gitti.
insan kötüydü.
içinde bozuk bir şeylerle yaratılmıştı.
insan kendini çürüttü, diğer insanları çürüttü.
ilk insan diğerini öldürdüğünde tanrı gözlerine inanamadı. Bu nasıl olurdu?
insan katletti, insan ruhları çürüttü. Kendine ve başkalarına zarar vermekten başka bir amaç gütmedi.
Doğayı katletti.
Umudu yatırıp sikti.
Tanrı eonlar boyunca hüngür hüngür ağladı. Üzüntüsü okyanus gibiydi.
Bir bıçak aldı ve utancından kendi boğazını kesti.
insanı kendi pisliği içinde terketti.
Ve artık sadece karanlık vardı.
Karanlık güzeldi.
