iki yıldır kullanmakta olduğum ve iki ay sonra terk etmeyi düşündüğüm D Smart dün ilk kez işime yaradı.
Trabzonspor'un Avrupa macerasında beni şaşırtan bir maçını seyrettim. Takımın yarısından çoğunu tanımasam da uzun zamandır ilk kez tatlı duygularla bir milli heyecan yaşama şansı buldum.
Genel anlamda kaliteli futbolculardan kurulu, maçın en az yarısında çok iyi paslaşabilen ve zamanla uyum sorununu da çözdüğünde büyük işler başaracağına inandığım güçlü bir takımımız var artık.
Takımın başında yıldız futbolcuların ego problemini sıfırlamış iyi bir teknik direktörümüz bulunuyor. Bunu yedekte bekleyen ya da kenara alınan başta Cardozo gibi futbolcuların oyuna olan konsantrasyonlarından net bir şekilde görebildik.
Defansta Papadapulos diye inanılmaz bir adam var ve gelen her atakta kritik hamleleriyle mükemmel işler çıkartıyor. Bu adam ayrıca son saniye üçlüğü kıvamında golünü de atarak takımın uzun yıllar bel kemiği olacağını da ispatladı.
Kirlenmiş Türk futbolu içerisinde mütevazi bir şekilde mücadelesini sürdüren Trabzonspor'un dünkü başarısını kutluyorum. Avrupa'da nereye kadar gideceğinin bu ortamda benim için çok önemi yok. Futbol aşkıyla mücadele edilsin, sadece bu bizi heyecanlandırmaya yetecek. Başkan siyasete bulaşmasın ve yeter ki bu sektörde futbol konuşulsun, yenilgisiyle de olsa futbol...
